Nederland bungelt al jaren onderaan de lijstjes van duurzame landen in Europa. “We zijn het Albanië van Europa als het om duurzaamheid gaat”, zei onze fractievoorzitter Albert Gemke enkele maanden geleden. En zo is het. Maar hoe kan dat eigenlijk? 

Onze eigen universiteiten ontwikkelen in razendsnel tempo duurzame oplossingen. Verf en dakpannen met zonnecellen, windmolens die mooier en effectiever zijn dan die we al hebben, auto’s op zonne-energie, de lijst is enorm lang. 

Onze ondernemers, zeker de grote, pleiten massaal voor verduurzaming van de economie. Zij zien de onafwendbaarheid daarvan, maar ook vooral de enorme financiële voordelen. 

Onze inwoners, en zeker de jongeren, zijn zich ook steeds meer bewust van de noodzaak en de voordelen van duurzame energie. 

Waarom lukt het dan niet? Welke speler trapt er dan op de rem? 

Wat ik zie, is dat onze eigen overheden de ontwikkelingen tegenhouden in plaats van deze te stimuleren. Geen zonnepanelen op de geluidwal “want misschien worden die gestolen” is een voorbeeld op lokaal niveau. Of ambtenaren die helemaal niet gewend zijn over duurzaamheid na te denken, geen expertise hebben. Hun leidinggevenden die prioriteit aan andere zaken geven, want tsja duurzaamheid is toch geen echte economie. Of een coalitieakkoord waarin onder het kopje duurzaamheid staat: geen windmolens in Stichtse Vecht. Of politieke partijen die zeggen dat ze heel duurzaam zijn, maar duurzaamheid nooit als prioriteit durven stellen, of zelfs zeggen “nul op de meter, dat is wel erg vooruitstrevend!” onze fossiele energie raakt op en wordt straks onbetaalbaar, ons milieu gaat eraan, maar de meest onzinnige argumentatie wordt gebruikt met als resultaat…niets. Ik zal u de voorbeelden op provinciaal en landelijk niveau besparen. 

Rutte haalde deze week fel uit naar het “makkelijke klimaatpleidooi” van het bedrijfsleven. Hij verweet het bedrijfsleven niet zelf met voorstellen te komen die ertoe leiden dat het klimaatakkoord van Parijs worden gehaald. Dit laat de kern van het probleem zien. De bedrijven willen en ondernemen wel degelijk veel – echt, we kennen enorm veel voorbeelden. De overheid stapt op de rem. Rutte heeft zichzelf in Parijs verplicht de doelstellingen te realiseren en wijst naar de bedrijven om dat op te lossen. Denkt u dat als hij dat doet, er dan veel ambtenaren in beweging komen? Hun premier geeft de prioriteit aan voor de overheid, en die ligt niet bij duurzaamheid. 

Het wordt tijd dat de overheden de urgentie voor verduurzaming gaan zien en deze mogelijk gaan maken. Dan stijgen wij als Nederland, met onze hoogstaande technische kennis, goede ondernemers en bewuste burgers, in recordtempo op dat lijstje van duurzame landen. Als we nu eens bovenaan zouden komen te staan… hoe mooi zou dat zijn en hoeveel business zou daar niet in zitten? In het exporteren van onze kennis en ervaring?